Dat velletje hè, dat zit me niet lekker… Ik weet niet wat het is. Misschien het vallen van de bladeren? Misschien het sombere weer, de afgelopen weken?
Het zijn verschillende dingen, die me niet lekker zitten.
Allereerst het stoppen met werken. Ik heb absoluut geen spijt van mijn beslissing. Maar toch mis ik het. Het was maar anderhalve dag per week, maar toch… Ik mis het contact met de klanten. De gezellige praatjes die ik kon hebben. Uiteraard kom ik nog wel eens iemand tegen en ik spreek nog wel eens klanten. Maar het is anders. Ik maak mezelf niet meer nuttig daar en dat mis ik.
Je bent veel thuis en dat is gewoon wennen. Natuurlijk is er thuis van alles te doen. Wassen, strijken, stofzuigen, boodschappen, koken (dat vind ik het enige leuke aan het huishouden), heen en weer naar school, bellen met die en met die, afspraken maken voor dit en voor dat, tuinieren, enz. Maar soms komen de muren zo op me af… En dan word ik somber. En komt er een soort onrust in me... Dan moet ik soms gewoon even weg. Even een flink stuk wandelen… Even nadenken…
Dan mijn ouders. Ze leven nu natuurlijk gescheiden. Ik doe mijn best, om elke week ten minste één keer langs te gaan. Maar die sfeer die er hangt… ik wordt er zo triest van. Mijn moeder is gewoon een oud vrouwtje, als je haar zo ziet zitten in de stoel. Ik moet uitkijken met wat ik zeg, want alles wordt verkeerd opgevat en helaas, verkeerd doorverteld. Ik zou zo graag eens bij haar binnen komen vallen, mijn hart luchten en overal tegenaan schoppen (figuurlijk!), wat ik soms zó graag wil. Om vervolgens op de bank te ploffen en te zeggen: “Zo ma, doe nu maar een rode wijn.” En dan van gedachten te wisselen, of om raad vragen, of… weet ik veel wat.
Dan is er nog mijn lichaam, dat flink aan het ontzwangeren is. Ik schreef het al, dat velletje. Nou, dat velletje… zeg gerust VEL! Echt, mannen worden mooier naarmate ze ouder worden (sommige dan, hè, uitgezonderd de uitgerookte gezichten met stevige wallen onder de ogen en een vette hangbuik, overwerkt en weet ik het allemaal), maar vrouwen…! En zeker vrouwen die ooit bevallen zijn.
Alles hangt! Alles hangt erbij en ik sport me rot, maar ik zie nog weinig resultaat. En ik vind mezelf te dik. Nog veel te dik. Er moet nog zeker acht kilo af.
Er is nog wel meer dat me dwars zit, maar sommige dingen hou ik liever privé. Het feit is dat ik me niet lekker voel. Dat ik soms denk: doe normaal en leef lekker je leven… Maar het valt gewoon even niet mee…
Nu ben ik uitgeklaagd en ik stop ermee…
